ΠΑΟΚ: Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, ο Μυστακίδης έφερε την προοπτική

Πόνεσε τον κόσμο του ΠΑΟΚ η φετινή απώλεια του FIBA Europe Cup, γιατί υπήρχαν προσδοκίες και δεν συνιστούσε από μόνη της η παρουσία στους τελικούς επιτυχία, όπως συνέβη πέρυσι.

Από την άλλη, ο ίδιος κόσμος δεν είναι απογοητευμένος, γι’ αυτό στο φινάλε του αγώνα χθες στο Μπιλμπάο, τόσο στο γήπεδο, όσο και στην πλατεία Ναυαρίνου οι οπαδοί τραγούδησαν για την αγαπημένη τους ομάδας και γι’ αυτό που έρχεται. Και είναι μεγάλο.

Τα παραπάνω συναισθήματα γεννήθηκαν μέσα από την έλευση του Τέλη Μυστακίδη στην ΚΑΕ. Ο νέος ιδιοκτήτης της ομάδας έφερε άλλον αέρα και αυτό… δεν είναι λόγια του αέρα. Οι μεταγραφές του Μπέβερλι, του Ταϊρί, του Χουγκάζ (μεγάλη απώλεια…), κυρίως, όμως, η κίνηση να έρθει νωρίς ο Τρινκιέρι και να δοθεί το σύνθημα ότι έχει αρχίσει να σχεδιάζεται η ομάδα που βαριά την μεθεπόμενη σεζόν θα πάει στην Ευρωλίγκα, έχουν στείλει στον κόσμο του ΠΑΟΚ το μήνυμα για τις προθέσεις του ΠΑΟΚτσή δισεκατομμυριούχου και το όραμα που γεννιέται στην ομάδα μπάσκετ.

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω για την ομάδα μπάσκετ και αυτό το έχουν καταλάβει όλοι όσοι αγαπάνε τον ΠΑΟΚ. Στην διάρκεια του ματς έτυχε να έχουμε, οι απεσταλμένοι του ομίλου Metromedia, τον Τρινκιέρι και τον Τσιάρα δίπλα μας. Κατέγραφαν διάφορα στοιχεία του αγώνα, συζητούσαν μεταξύ τους και με ηρεμία, προφανώς, σκάναραν τους παίκτες, κάτι που θα τους βοηθήσει να κάνουν την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση ενόψει της νέας σεζόν.
Η μηχανή του ΠΑΟΚ δουλεύει ασταμάτητα και το ότι δεν κατακτήθηκε το τρόπαιο του FIBA Europe Cup δεν αλλάζει σε τίποτα τον σχεδιασμό. Υπάρχει μπροστά η προοπτική την οποία γέννησε με τις πράξεις του ο Μυστακίδης και αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Η Μπιλμπάο ήταν καλύτερη ομάδα, τόσο απλά

Για τα αγωνιστικά, ο Γιώργος Πετρίδης σίγουρα θα αναλύει πολύ καλύτερα τον χθεσινό τελικό. Προσωπικά, θα ήθελα να σημειώσω δύο πράγματα. Ο ΠΑΟΚ έμοιαζε σαν να έχασε την αυτοπεποίθησή του από την στιγμή που έμεινε πίσω στο σκορ. Ήρθε και η έξοδος από το ματς του Μπέβερλι νωρίς με φάουλ και εκεί φάνηκε έντονα το έλλειμμα προσωπικότητας σε σχέση με την Μπιλμπάο, η οποία απέδειξε πώς ήταν σαφώς πιο δύσκολος αντίπαλος για τον ΠΑΟΚ, απ’ ότι η Μούρθια. Αυτό έγινε γιατί η Μπιλμπάο έχει ομοιογένεια και τον ίδιο προπονητή τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο Ποσαρνάου έδειξε πολύ μεγαλύτερο σεβασμό στον ΠΑΟΚ, μέτρησε καλύτερα τα ατού του από τον Σίτο Αλόνσο και εν τέλει κατάφερε να μπλοκάρει τον Ταϊρί, που είναι το μεγαλύτερο επιθετικό όπλο του.